ای عشق همه بهانه از توست!
پروردگارا : مرا چنان قرار ده که:
در جا ييکه انتقام است / من بذر بخشش باشم !
در جاييکه شک نهفته است / من بذر ايمان باشم!
در جاييکه ياس خفته است / من بذر اميد باشم !
در جاييکه تاريکی است /من بذرنور باشم !
در جاييکه اندوه نهفته است / من بذر شادی باشم !
ای خدای بزرگ!
اين نعمت را به من عطا کن که :
پيش از آنکه به دنبال درک شدن باشم ،
درک کنم /
پيش از آنکه به دنبال مهر باشم ! مهر بورزم !
چرا که در بخشش است که می ستانيم
و در بخشيدن است که بخشيده می شويم !
ودر بودن است که د ر زندگی جاودان زنده ميشويم.
ای عشق همه بهانه از توست
من خامشم / اين ترانه از توست.
نوشته :ساعت 17:55 -1390/07/24
http://sevda1000.persianblog.ir/post/26